فناوری تعمیر و نگهداری تجهیزات امولسیفایر گردش خارجی

1. فن آوری تعمیر و نگهداری تجهیزات امولسیفایر گردش خارجی

1.1 برخی از تکنیک های تشخیصی رایج پس از خرابی تجهیزات امولسیفایر گردش خارجی

(1) تشخیص اولیه، همچنین به عنوان تشخیص ساده شناخته می شود، به طور خاص به این اشاره دارد که پرسنل خدمات در محل می توانند به سرعت قضاوت و ارزیابی را پس از بروز مشکلات کوچک در تجهیزات انجام دهند.

(2) تشخیص دقیق، به ویژه، اگر اپراتور نتواند مشکل را پس از تشخیص ساده حل کند، باید به کارخانه بازخورد داده و با تکنسین های مربوطه برای تعیین نقطه وقوع و علت ناهنجاری کار کند.

(3) تشخیص عملکرد و عملیات، تشخیص عملکرد. برای برخی از تجهیزات جدید یا تعمیر شده، تعیین کنید که آیا از طریق تشخیص می تواند به طور عادی کار کند یا خیر، و تجهیزات امولسیفایر گردش خارجی را با توجه به نتایج مربوطه تنظیم کنید. بدیهی است که تشخیص عملیات نظارت بر خرابی تجهیزات عملیاتی است.

(4) تشخیص منظم به این معنی است که شرکت به طور منظم افرادی را برای تشخیص برخی از بخش های کلیدی تجهیزات کاربر می فرستد.

(5) تشخیص مستقیم و تشخیص غیر مستقیم مشابه یکدیگر هستند. هنگامی که تجهیزات از کار می افتد، وضعیت اجزای کلیدی تجهیزات را می توان به طور مستقیم تعیین کرد. با این حال، با توجه به محدودیت های تجهیزات امولسیفایر گردش خارجی دریافت کننده و شرایط کاری آن، تشخیص مستقیم نمی تواند به طور مستقیم محقق شود، که باید از طریق تشخیص غیرمستقیم محقق شود، یعنی می توان وضعیت اجزای کلیدی تجهیزات را به طور غیر مستقیم از طریق قضاوت کرد. اثر ثانویه منبع خطا

1.2 روش های معمول تعمیر و نگهداری تجهیزات

(1) تعمیر و نگهداری برنامه ریزی شده، همچنین به عنوان تعمیر و نگهداری دوره ای شناخته می شود، اساساً یک روش تعمیر و نگهداری غیرفعال و برنامه ریزی شده است که برای برخی از تجهیزاتی که قبلاً قانون خرابی را می شناسند قابل اجرا است. با این حال، این روش نگهداری محدودیت های زیادی دارد که به دلایل زیادی ایجاد می شود. کیفیت تجهیزات خود مزایا و معایب خاص خود را دارد. کیفیت حرفه ای اپراتورهای تجهیزات با محیط عملیاتی تجهیزات متفاوت است. این باعث می شود که برخی از تجهیزات قبل از دوره تعمیر و نگهداری آسیب ببینند. اگر روش نگهداری منظم رعایت شود، بدیهی است که نامناسب است و نمی تواند نیازهای معمول تولید را برآورده کند.

(2) تعمیر پس از آن، همچنین به عنوان تعمیر اضطراری شناخته می شود. تعمیر و نگهداری بدون برنامه زمانی که تجهیزات از کار می افتند، یا دقت و عملکرد تجهیزات نمی تواند الزامات را برآورده کند. این نوع تعمیر و نگهداری معمولاً نیاز به به حداقل رساندن خرابی و بهبود استفاده از تجهیزات دارد. تعمیر و نگهداری پست عمدتاً برای بخش های کلیدی تجهیزات معیوب است نه کل تجهیزات. این نوع تعمیر و نگهداری در بخش تعمیر و نگهداری سازمانی رایج ترین است. این نوع روش تعمیر و نگهداری نوعی تعمیر و نگهداری غیرفعال است که برای تجهیزاتی که پس از برخی مشکلات تجهیزات تأثیر کمی بر کل تولید دارند، قابل استفاده است، اما محدودیت های خاصی نیز دارد.

(3) نگهداری پیشگیرانه، همچنین به عنوان تعمیر و نگهداری مبتنی بر شرایط شناخته می شود. این یک روش نگهداری فعال است. اقدامات خاص عبارتند از: استفاده از برخی ابزارهای تشخیص هدفمند و قابلیت های حسی برای آماده سازی با توجه به بازرسی منظم روزانه، نظارت بر وضعیت، بهبود وضعیت عملکرد تجهیزات و غیره تجهیزات امولسیفایر گردش خارجی.، ترتیب نگهداری به موقع، کاهش احتمال خرابی، و تجهیزات را در شرایط کار خوب نگه دارید. این نوع تعمیر و نگهداری به ویژه برای برخی از تجهیزات پرکاربرد کاربرد دارد که در صورت خرابی تأثیر زیادی بر کل تولید خواهد داشت.